Planina Tara

Na krajnjem zapadu Srbije, gde Drina pravi najveću okuku u svom toku, smeštena je najlepša srpska, a ujedno i jedna od najlepših planina Evrope – Tara. Malo je mesta sa toliko zelenila, mira i tišine. Postoji više legendi o nastanku samog imena Tare. Jedna od njih kaže kako su stari Kelti (narod koji je nekada naseljavao veliki deo Evrope) imali svoju boginju lepote – Taru. Tražeći jedno od najlepših mesta da joj podignu hram, hodili su i brodili čitavom
Evropom. Došavši na ovu planinu, zadivljeni njenom lepotom i tišinom, odlučili su da baš tu, na mestu koje se nalazi u neposrednoj blizini današnjeg hotela “Omorika“, podignu hram.

Planina Tara se prostire na 19.200 hektara i zbog svojih izuzetnih prirodnih retkosti 1981. godine njen najveći deo proglašen je nacionalnim parkom. Prosečna nadmorska visina od 1000 do 1200 metara i netaknuta priroda idealan su spoj za odmor i oporavak. Kažu da planina Tara ima najviše pozitivne energije i izuzetnu koncentraciju negativnih jona koji su od vitalnog značaja za zdravlje ljudi. Glavnu ulogu u “sprovođenju” kiseonika u naš organizam imaju upravo ti tzv. negativni joni. Zato smo sigurni da ćete, kada posetite ovu planinu, zaboraviti na sve brige i da će ona postati vaša mirna zelena luka.

Najviši vrh, Zborište, nalazi se na nadomroskoj visini od 1 544 m, na 4,5 sata hoda jugozapadno od hotela “Omorika“. Od ukupne površine koju Tara zahvata, preko 70% čine guste četinarske šume. Među njima rasuti su proplanci, pitomi, zeleni i prepuni tišine. Planina krije i hrani izuzetno bogat životinjski svet. Na njoj živi preko 1000 biljnih i više od 200 životinjskih vrsta. Preko 300 srna pase na proplancima Tare i preko 300 divokoza pentra se kanjonom Drine, dok je oko četrdeset medveda nastanjeno na planini. Dok budete šetali Tarom, dok vam nozdrve budu pune mirisa gorskog bilja i smole, pratiće vas razdragani cvrkut ptica, kojih ovde ima preko150 vrsta. Ono što slavi planinu Taru jeste drvo neizmerne lepote, Pančićeva omorika. Naš čuveni botaničar Josif Pančić tragao je dvadesetak godina za drvetom, za koje je čuo da postoji, ali nije znao gde. Posle mnogo lutanja sreo se sa njom 2. avgusta 1875. godine na brdu Vis, u selu Zaovinama, gde se danas nalazi prelepo gorsko jezero tirkizno zelene boje.

Nigde u Srbiji na jednom mestu nema toliko lepih vidikovaca, sa kojih pogled oduzima dah, kao na planiniTari. Banjska stena je jedan od najpoznatijih i najlepših vidikovaca u Srbiji. Od Mitrovca je udaljen 6km i do njega vode 2 obeležene pešačke staze i makadamski put. Sa ovog vidikovca koji se nalazi na 1.065 metara nadmorske visine pruža se nazaboravan pogled na jezero Perućac i kanjon reke Drine. Bilješka stena je vidikovac na planini Zvijezdi na 1225 metara nadmorske visine. Udaljen je 6 km od Predovog krsta sa kojim je povezan makadamskim putem i planinarskom stazom br. 14.  Ovde iz neposredne blizine može videti tanka, vretenasta stabla Pančićeve omorike – jedinstvene vrste četinara koja je preživela zadnje ledeno doba i javlja se samo na ovom području. Nažalost, usled izraženih klimatskih promena tokom zadnje decenije mnoge omorike su osušene. Sa ovog vidikovca se pruža prelep pogled na veštačko jezero Perućac i početak kanjona na levoj i dolinu reke Drine na desnoj strani. Pored izletničkog mobilijara, ovde se nalazi i kućica u kojoj je sniman kultni film “Ptice koje ne polete” sa Batom Živojinovićem u glavnoj ulozi.

CRNJESKOVO se nalazi u blizini Kaluđerskih bara, na litici visokoj 980 metara. Sa vidikovca se pruža pogled na klisuru reke Rače, dolinu Drine i Bajinu Baštu.

SOKOLARICA je vidikovac smešten na obodu visoravni i naselja Sokolina, udaljen 4 km od Račanske šljivovice, 10 km od Kaluđerskih bara i 12 km od Mitrovca. Vidikovac u stvari sačinjava nekoliko manjih povezanih vidikovaca na nadmorskoj visini od 990 metara, a nalazi se naspram vidikovca Crnjeskovo a iznad Klisure Rače. Sokolarica predstavlja deo rezervata „Klisura Rače“ zato Vas molimo da se ponašate tako da što manje remetite prirodu. Rezervat se odlikuje velikim bogatstvom živog sveta, a najveće vrednosti su prašuma brdske bukve i čiste šume oraha u donjim delovima, dok se na višim kotama javljaju crni bor, smrča, jela, kleka i druge vrste. Ovo područje je stanište mrkog medveda i na stazi do vidikovca možete primetiti postavljenu
bodljikavu žicu koja služi za prikupljanje materijala za genetske analize. Iako ime vidikovca to govori na ovim liticama se gnezde suri orlovi. Sa Sokolarice se vide Crnjeskovo, Krstasta stena, klisura Rače, Kaluđerske bare i Račanska šljivovica.